Grappige uitspraken van kinderen

Ik ben dol op grappige uitspraken van kinderen, zowel van mijn kinderen als van andere kinderen, ik deel er enkele met jullie, sommige zijn van mijn kinderen of andere kinderen die ik ken, andere heb ik op internet gevonden.

  • Lucie moest kiezen tussen 2 soorten koeken om mee te nemen naar school.                    Mama: Lucie kies nu want we moeten echt vertrekken.                                                            Lucie: maar mama, ik kan echt niet twijfelen!
  • Het was vrij koud buiten en moeder en dochter ( 3 jaar) waren aan het fietsen, door de kou kreeg ze tranen in haar ogen,
    verontwaardigd reageerde ze met:  “Mam ik heb ergens zeer, maar ik weet nog niet waar!
  • Een peuter op de peuterspeelzaal tijdens het fruit eten: “Wil je mijn banaan openmaken, want mijn moeder heeft hem vanochtend te strak dichtgemaakt”
  • Oma, mijn laarsjes willen naar buiten!
  • De buurvrouw vraagt aan Jesse: wat heb je in de dierentuin gezien? Uh een tijger. En wat nog? Uh een leeuw. En wat nog? eeeeuuuuh meisjes
  • Als Lucie misselijk is, is ze bang dat ze moet overspuwen.
  • Als mijn oudste dochter 3 ofzo was en ze moest dringend plassen en ik zei hou het nog ff in, we zijn er bijna, dan zei ze: ja hoor, het kraantje is nog dicht.
  • Volgens Anneke slapen de mensen in Rus(t)land de hele dag.
  • Andres kleurt niet, nee hij schrijvert
  • Arthur dacht altijd dat Jezus geboren was op een paard. Hij zong altijd: “er is een kindeke geboren op paard;”
  • Joris (5) jaar heeft zwemles en kijkt bedenkelijk. De juf vraagt wat er scheelt: wel mijn hoofd weet wat ik met mijn handjes en voetjes moet doen maar mijn handjes en voetjes weten dat niet.
  • uitspraak van een kleuter van 3: meisjes zijn gewoon lieve jongens
  • Toen Abel voor het eerst zweette kwamen er traantjes uit zijn hoofd
  • Toen ik zwanger was van Lucie wist Riana de naam en als iemand erachter vroeg zei ze steevast: ik mag het niet zeggen. Toen Lucie geboren was en mijn zus vroeg, en hoe heet je kleine zusje nu? Riana: ik mag het niet zeggen.
  • Toen men aan Riana vroeg waar haar zusje was na de geboorte zei ze: ze ligt in een kastje, het is een prImatuurke
  • Papa is even erg druk bezig en heeft geen tijd voor Basje, de telefoon gaat en Basje neemt op, papa hoort hem zeggen: mijn papa heeft even geen tijd voor mij dus hij zal ook geen tijd hebben voor jou en hij haakt in.
  • Toen ik met Riana (3) jaar ging winkelen nam ik iets uit het rek om beter te bekijken. Plots riep ze voor heel de winkel, MAMA KIJKEN MAG AANKOMEN NIET of KIJKEN MET DE OOGJES, NIET MET DE HANDJES
  • In de klas moesten de kinderen (8) jaar iets over zichzelf schrijven.                                    Ik ben Bart, ik heb een zusje en ouders.                                                                                          Ik ben Saartje, ik heb een tweeling, ze heten bas en thomas en ik vind ze niet zo lief.     Ik ben Julie, ik heb donkderblond haar, groene ogen en een grote mond.
  • Lucie wast zicht met een waswantje.
  • papa vraagt aan Kuno: wat ga je doen vandaag? Kuno: groeien.
  • Rieke (2.5) mama waarom heb jij borsten? Mama legt uit dat de babys daar melk uitdrinken. Rieke: nou dan kunnen ze er nu wel weer af want ik ben geen baby meer.
  • Lucie draagt altijd kleedjes of rokjes, zomer, winter maakt niet uit, in de winter droeg ze er vroeger sokkebroeken bij.
  • Riana heeft de badkamer heel lang de kadmaner genoemd, zo lang dat wij het zelf overnamen en ik per ongeluk nog eens zou roepen dat ze naar de kadmaner moet komen.
  • Nu hij een zusje heeft snapt Geno (2,5 jaar) dat meisjes geen piemeltje hebben. Toen ik Mara aan het verschonen was kwam Geno eens kijken naar ons meisje. “Mama, Mara heeft geen piemeltje hè?”. Dus ik: “Nee, Mara heeft geen piemeltje. Mara is een meisje.” Geno nam nog eens een goed kijkje tussen de benen van zijn zusje. “Neeeeee mama, Mara heeft geen piemeltje. Mara heeft wangetjes!”
  • Als ik vraag aan Lucie hoeveel ze van mij houdt, krijg ik steevast het antwoord: 6!
  • Andres drinkt graag groene water (met muntgrenadine dus) Nu heb ik biologische muntgrenadine gekocht en die is gewoon doorzichtig, hij werd steeds boos en riep BIJ BIJ BIJ, ik probeerde constant uit te leggen dat ik er bijgedaan had. Nu snapt hij het, hij vraagt nu groene water zonder groen.
  • Wat gaan we doen vandaag. Mama: gewoon een beetje aanrommelen. Sofie: oké dan maar ik alvast de rommel, kan jij het dan oprommelen.
  • Mama toen jij werd geboren heeeeeel lang geleden liepen er toen nog dino’s rond?
  • Na mijn bevalling moest ik op na controle, we stonden bij de ingang van het ziekenhuis, en mijn dochter stopte en zette haar hand in haar zij: ‘Ehm mam, we gaan toch zeker niet weer een baby halen hè!’

    Mijn dochter van toen 5 jaar oud was super blij dat ze een zusje bij kreeg. Ze mocht mee naar de controle, super blij was ze, en de gyn maakte een echo. Mijn dochter werd ineens heel stil en verstijfde. De gyn vroeg wat er was, maar ze zei echt helemaal niks.

    Toen we eenmaal buiten waren, vroeg ik wat er met haar aan de hand was. Ze antwoordde teleurgesteld: ik dacht we krijgen een normale baby met zelfde huidskleur, maar die van ons is grijs/wit!!!

     

    Enkele van deze uitspraken komen van Gekke uitspraken van kinderen | MiniMe.nl

    Ik heb er nog heel wat leuke gevonden maar die zijn voor een andere keer, maken jullie kinderen ook zo’n grappige of vreemde uitspraken? Post ze gerust al reactie of stuur ze in pb, dan zet ik ze de volgende keer in de blog.

    Knuffel

 

Grote stap in ons leven

Nu wonen wij zowat vlak tegen het centrum, Delhaize is 2 minuten wandelen van mijn huis, tankstation 3, kruidenier 3, apotheek 4 minuten wandelen, de hoofdstraat met de kerk, kruidvat, blokker, leonidas, …  is mss 8 minuutjes wandelen van ons huis, action is 3 minuten met de auto.  We zitten er dus middenin.

Hoe ik dit ervaar:

Voordelen van in het centrum te wonen

Je kan snel snel nog naar de winkel als het nog maar tien minuten open is (daar is ook een nadeel aan verbonden)

Als je bvb de griep hebt moet je geen half uur rijden naar de dokter of apotheek.

Ik woon op 2 minuten van mijn mama

Ik woon op de grens met Kortrijk en ik zit dicht bij de op- en afritten van de E17, R8,….

Terwijl ik weken geleden nog een blad voordelen had is dat nu al sterk verminderd omdat mijn prioriteiten nu anders liggen.

Nadelen van in het centrum te wonen

Veel verkeer!

Weinig parking!

Aangezien de winkels zo dicht zijn ga ik vaak uit verveling naar Action en er is daar altijd wel iets dat ik leuk vind, dus ik geef geld uit die ik niet zou uitgeven als ik verder zou wonen

Als ik aan de supermarkt mijn auto al aan het inladen ben en ik besef dat ik (ja, alweer) vuilniszakken vergeten ben, dan ben ik meestal te lui om weer naar binnen te gaan want hey, we wonen toch zo dicht, we komen daar morgen wel om; maar morgen kopen we ook een pak koekjes of chips of iets anders die niet op het lijstje stond dus alweer geld weg die ik kon sparen.

Veel lawaai!! Zo reden er hier superveel auto’s in de straat gisteren na het  voetbal al toeterend en roepend. Ik was gaan slapen net na de voetbal en had mijn venster opengezet. De meisjes kwamen er van wakker.

Dan had je in mei elk jaar  een feest van een jeugdbeweging, letterlijk aan de overkant van mijn straat, met rockmuziek en veel te veel alcohol. Vandalisme en braaksel op de stoep zijn normale dingen die nacht.

In augustus heb je dan de bierfeesten, ik ben dan waarschijnlijk zowat de enige die nuchter is in mijn gemeente, er wordt dan met autos geracet van mensen die zoiezo al beter niet meer achter het stuur plaatsnemen. Glazen kapotgegooid. Ik moet eerlijk bekennen dat ik bang ben van mensen die gedronen hebben. Zo stond er iemand te plassen tegen mijn gevel, maar dan ga ik echt niet naar buiten gaan, ik ga van boven door het venster iets roepen ofzo.

Aangezien ik hier geen oprit heb moet mijnj auto altijd langs de weg staan en is mijn spiegel al 2 keer afgereden

Mijn voortuin is heel erg groot, maar daar heb ik niks aan, de meisjes mogen daar niet spelen want wij  wonen op ene hoek en de auto’s rijden hier veel te snel en voor ons huis is er voorrang van rechts maar ik ben precies de enige die dat weet. Dus het enige dat ik daar aan heb is dat ik constant onkruid moet afbranden, de boord moet afbranden en tegenwoordig 2 keer per week dat gras afrijden. achteraan heb ik dan een klein compact tuintje (waar ik eigenlijk best veel geld aan heb uitgegeven de laatste maanden) Maar de kindjes kunnen bvb niet fietsen achteraan omdat het veel te klein is. Ook onze hond heeft niet voldoende ruimte. We gaan er wel elke avond mee wandelen als het weer ons dat toelaat, maar dat is het zelfde niet want dan is hij aangelijnd, als ik dan zie hoe hij weg en weer crosst in de tuin van mijn ouders besef ik dat hij meer plaats nodig heeft.

 

 

Ik stond al meer dan een jaar op de wachtlijst voor een sociale woning met de optie om later over te kopen. Ik stond op die lijst voor zowel het centrum als de deelgemeenten. Een week of 4 geleden kreeg ik een brief dat ik als 2e stond voor een huis, ik moest die brief bij interesse invullen en terugsturen wat ik toen ook deed. Als de mensen voor mij het huis niet wilden, dan was ik aan de beurt. Ik was eens tot daar gereden en alleen al als ik de voorkant zag wist ik: ik kan diet hier vergeten, die mensen voor mij gaan dit wel willen. Om mijzelf en de kindjes niet teleur te stellen had ik al allerlei redens bedacht waarom dat huis niet goed was voor ons. 2 weken geleden kreeg ik plots telefoon, die mensen voor mij hadden niet eens gereageerd op de brief en met de vraag of ze eens mocht langskomen met foto’s van dat huis. In mijn hoofd had ik toen eigenlijk al bedacht dat ik het niet zag zitten om te verhuizen, ze kwam 4 dagen na het telefoongesprek, ik stond er toen al weer voor open, de foto’s waren erg onduidelijk, het leek een heel donker klein huis met een prachtige tuin. Ik moest contact opnemen met de huidige huurders om eens langs te gaan.

Ik heb een week gewacht om contact op te nemen, mijn hoofd zei JA, mijn hart zei NEE.

Zaterdag mocht ik gaan kijken, de meisjes en mijn papa zijn meegegaan en wat een mooi huis was dat. Heel veel ruimte, een badkamer met een BAD, ik droom daar al zo lang van. De keuken is ruim en recent. Er is zelf een kamer in het roze geschilderd, ideaal voor mijn prinsesjes. De kabel ligt tot boven, ik kijk graag tv in bed op koude winteravonden. Er is zelf een vijver in de tuin, plaats voor enkele kippen (gratis eitjes en voedseloverschotten hoeven niet meer in de vuilbak) Het is een doodlopende straat, er zijn nog 2 of 3 huizen naast mij en dan zijn er velden en weides. Echt op den boerebuiten zoals ze zeggen. Ik was direct verkocht, mijn hart zei JA, mijn dochter zeiden JA. De huurprijs is minder dan de helft van hetgene ik nu betaal. Het is een echte wijk, dus de kindjes kunnen blokjes fietsen zonder te moeten oversteken. We kunnen grote wandelingen maken langs de velden en zo. Oja we hebben een garage aan het huis en een oprit. We zijn heel gelukkig, dit wordt een echte thuis voor ons. Er is trouwens al overal geschilderd in hele mooie kleuren. Er is in feite niks dat echt direct moet gedaan worden, behalve achteraan nog een stukje gras zaaien. Dit is de voorkant van het huis, van de rest heb ik nog geen foto’s, vanachter zijn er heel veel vensters, een heel groot aan de living, een heel groot aan de keuken dus er komt heel veel licht binnen, dat kleine venstertje wat je ziet boven de voordeur is zo’n wazig blokglas dat is waar de trap zit.

huis

Ik zie het helemaal zitten, er is maar 1 ding, ik moet al verhuizen binnen een kleine maand HELP!!!!! Ik moet nog beginnen inpakken, spullen wegdoen, spullen verkopen, spullen kopen. OMG hoe krijg ik dat in godsnaam in een maand gedaan?

Moesten er mensen kartonnen dozen overhebben, ze zijn heel erg welkom, volg mijn groep op .facebook daar zal ik de spullen ook posten die ik wegdoe, en dat zullen er heel wat zijn.

WIJ GAAN OP “DEN BUITEN WONEN” waar het enige geluid snachts fluitende vogeltjes zijn, waar de ochtenddauw langer blijft hangen, het enige wat we nu nog doen is vooruitkijken en gelukkig zijn met wat we hebben en dat zijn we. Een nieuwe start vol liefde voor elkaar. Daar gaan we een toekomst opbouwen met z’n viertjes. Alleen maar dingen om naar uit te kijken. Alles komt goed (voor zover dat kan, uh Britt positief denken)

Toen de stress wegvloeide

Op zaterdagochtend mogen wij om 8 uur kleine broer afhalen bij papa. 1 keer heb ik me overslapen en waren we enkele minuten te laat waardoor ze al niet meer thuis waren en we Andres dus niet gezien hebben, dat is al maanden geleden. Maar sedert die ene keer zijn da meisjes elke vrijdagavond heel erg nerveus, eigenlijk echt wel lastig met zichzelf, ruzie maken, eisen dat ik voor het zekerste om 19 uur naar bed ga dat ik op tijd zou wakker zijn.

Nee, de vrijdag was hier geen topdag om naar uit te kijken, integendeel.  Elke week opnieuw moest ik zeggen dat we ons in al die tijd maar 1 keer hadden overslapen (dat kan de beste overkomen) en als het ooit nog eens zou gebeuren dat ik dan gewoon papa zou opbellen en dat alles wel in orde zou komen. Maar dat hielp allemaal niet, gisteren was het nog erger, want er was gisterenavond  een zomerdrink op school dus dat was ook al goed voor heel wat zenuwen. Daarnaast kwamen opa en oma terug van 14 dagen reizen en opa was dan ook nog net jarig, en ja een cadeau geven… daar wordt je ook zenuwachtig van hé

En als toppunt moeten we vandaag om 10 uur naar een huis gaan kijken dat waarschijnlijk ons toekomstig huis zal worden dus zenuwen, zenuwen, zenuwen…  Maar toen kwam ik op een idee, de tv moest uit van mij. Wat waren ze boos, maar dat heeft niet lang geduurd. We zijn samen beginnen kleuren en ik leerde hen genieten van de stilte, van het zuchtje wind die binnenkwam,… Riana had haar schoolboeken van afgelopen schooljaar mee naar huis en gaf les aan de beren en poppen. Lucie oefende om te leren schrijven, het was echt gezellig, we kwamen allemaal tot rust. De stress vloeide weg, eens in bed waren ze al na 5 minuten in dromenland, ik na 6 minuten waarschijnlijk 🙂  Ik was al wakker om 6u45, een klein beetje moeite gehad om Riana uit bed te krijgen. De tv die hier normaal standaard aanligt, ligt nog steeds niet aan. Lucie oefent verder en kleurt. En Andres is nu het slachtoffer van Riana om schooltje te spelen.

 

 

 

Straks dus naar het huis gaan kijken en daarna nog een zomerdrink op de school van Andresje, de zon die schijnt…

Ja, dit wordt alweer een topweekend!!!

❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

Te Gek Die Rode Duivels-Gekte?!

Mijn kinderen hebben pech, ze hebben het echt niet getroffen die arme schatjes.                    Ik ben namelijk geen zo’n mama die 2 pakjes kaas zal kopen ipv 1 omdat je er dan Rode Duivels-spiegelhoesjes bij krijgt. Ik ga nu ook geen duurdere merkyoughourts kopen om er een extra pakje stickers bij te krijgen. En ik ga al zeker niets kopen dat ik helemaal niet nodig heb om er een gadget van de Rode Duivels bij te krijgen. 

In gelijk welke winkel je nu binnenstapt, je kan er vanalles kopen in de Belgische driekleur. Ik heb al van voor de start van het EK uitgelegd aan de kinderen dat dit “pure commerce” is. Dat het eigenlijk geld op straat gooien is, want het is niet omdat ik zou rondrijden met spiegelhoesjes dat de Duivels daardoor beter zouden spelen. Het is ook niet omdat er geen vlag aan mijn gevel hangt dat de buren denken dat ik stiekem supporter voor een ander land. Stel u voor zeg… Ik had de kinderen helemaal mee. Hier in de buurt is een straat waar ze waarschijnlijk een wedstrijd doen onder elkaar om zo veel mogelijk versiering uit te hangen aan de gevel, voortuin, auto’s,… Werkelijk, het is er over! Ik reed door die straat enkele dagen geleden en de meisjes zeiden: haha die mensen gooien al hun geld op straat, als De Duivels de volgende wedstrijd verliezen kunnen ze al hun vlagjes, posters, opblaastoestanden gelijk in de vuilbak gooien. Yes, mijn meisjes hadden mij begrepen, hebben er niets eens over gezaagd, we voelden en dachten het zelfde, m.a.w.

WIJ WAREN VASTBESLOTEN!!!! Hier kwamen geen Rode Duivels gadgets binnen.

Tot deze middag Lucie thuiskwam: Mama, wij moeten morgen zo veel mogelijk kleren, hoedjes, slingers, vlagjes,… meedoen van de Rode Duivels want wij gaan zelf de Rode Duivels spelen en juf zal foto’s nemen. Ja dan kan je kind niet achterblijven hé.                Dan word ik zo’n mama die naar de Action rijd en een mandje vol spulletjes zal kopen want ik wil niet dat mijn kind niets heeft om aan te doen en zich uitgesloten zou voelen.

ZUCHT, en weer heeft de commerce gewonnen…

Ehlers Danlos, welk monster is dat?

Ehlers Danlos, hypermobiliteit, Eds, Hms… (verder in deze blog als Eds genoemd)

Die vreemde bindweefselziekte die ik heb, wat is dat nu eigenlijk?

 

images9LG2ODZB

Er is op internet heel wat te vinden van uitleg, nogal vaak een pagina of 8 lang vol met medische termen, daar zit niemand van mijn volgers op te wachten vermoed ik. Als dat wel zo zou zijn, mag je me dat gerust laten weten, dan geef ik enkele linkjes door. Ik heb nu vooral afbeeldingen, een afbeelding is vaak duidelijker dan woorden in dit geval.

Ik heb besloten om ook over mijn aandoening te bloggen, de laatste maanden ben ik lichamelijk heel erg achteruitgegaan waardoor de Eds nu een groter deel van mijn leven is geworden en het ook mijn leven voor een groot stuk bepaalt.

Het is een chronische en erfelijke aandoening waarbij een tekort aan collageen is in mijn lichaam, collageen is bindweefsel en bindweefsel is hetgeen ons lichaam samen houdt zeg maar. Het zit in de huid, de gewrichtsbanden en noem maar op.

eds

naamloos2

Ik weet nog maar sedert 2014 dat ik dit heb, maar ik heb het wel al mijn hele leven, als kind lag ik heel vaak in het gips, had ik continu ontstekingen, last van mijn rug,… alles symptonen waren eigenlijk aanwezig, maar nog nooit eens allemaal op een rijtje gezet, Eds is niet zo bekend, jammergenoeg ook niet altijd bij artsen, waardoor er ook niemand op het idee is gekomen dat ik dat zou kunnen gehad hebben. Pas na mijn derde zwangerschap is het ontdekt geweest, toen ik niet meer kon lopen van de bekkenpijn, toen ik snachts krijste van de pijn. Ik was al 6 weken van de ene arts naar de andere gestuurd, ik liep als een zombie, volgepompt met zware pijnstillers, cortisone, antibiotica, het toeval wil dat mijn zus op dat ogenblik al een tijdje problemen had met haar schouder en op de een of andere manier bij een prof klinische genetica terecht gekomen was, ze belde me op om te zeggen dat ze Eds had, ik heb direct een afspraak gemaakt met mijn arts, toen ik dit vermelde zag ik bijna een lampje boven zijn hoofd branden. Het plaatje klopte volledig. Ik ben dan ook doorgestuurd naar een klinische geneticus en daar is dat idd bevestigd. Ik heb altijd last gehad van de zogenoemde opstoten, dus enkele weken heftige pijn, om daarna weer een tijdje pijnvrij te zijn, of toch veel minder pijn te hebben. Die pijnvrije periodes waren steeds korter om uiteindelijk helemaal te verdwijnen, sedert januari is de pijn een constante aanwezige in mijn leven. Waar de pijn zit varieert, maar ik had eerst altijd het meeste last van mijn heupen en bekken. Nu zijn dat mijn handen, ellebogen, schouders, knieën en voeten. Soms kan ik niet typen om mijn gsm, computer lukt gelukkig nog wel. Ik krijg eigenlijk constant ontstekingen in mijn gewrichten. Elke ochtend zitten mijn vingers en handen heel erg gezwollen en moet ik als het ware mijn polsen en vingers kraken om ze terug juist te zetten. Mijn knie klikt vanzelf bij bepaalde bewegingen en dan moet ik gewoon wachten tot die weer klikt voor ik iets kan doen, die kan ik niet zelf klikken. Mijn elleboog klikt ook makkelijk terug. Veel mensen met Eds, moeten splints en andere hulpstukken gebruiken, die heb ik gelukkig (nog) niet nodig. Wel soms eens een elleboogband of een steunverband. Ik ben ook hypermobiel, ik kan mijn lichaam in alle mogelijke bochten wringen of draaien. Veel van mijn gewrichten zijn overstrekbaar en ik heb zware lordose.

Mijn voeten kan ik zowel helemaal naar buiten als naar binnen zetten, mijn knie is ook overstrekbaar maar niet zo erg als op de afbeelding (gelukkig maar), ja kan dat wel zien als ik gewoon rechtsta. Mijn rug kan je vergelijken met de 2e afbeelding op het derde plaatje. Die is altijd zo geweest, ik heb als kind zelf een plastiek corset moeten dragen en daarmee is het wat verbeterd, maar het valt wel extreem op. In de lagere school zongen ze vaak het liedje van Alle eendjes zwemmen in het water… als ik langskwam.

zebra

Hoi
Ik ben EDS

Mijn naam is EDS en ik ben een onzichtbare ziekte.
Ik ben nu bij jou voor de rest van je leven.
Anderen om jou heen zien mij niet.
Maar jouw lichaam voelt mij wel.
Ik kan je aanvallen wanneer en op wat voor manier ik wil.
Ook kan ik voor erge pijn zorgen.
En als ik in een goede bui ben
kan ik er ook voor zorgen dat je overal pijn hebt.
Weet je nog dat jij met je energie van alles deed en veel plezier had?
Wel, ik nam die energie van je weg en gaf je de vermoeidheid er voor terug.
Je probeert nu ook nog plezier te hebben, maar ik haal je uit je slaap
en geef je er heel wat pijn voor terug!

Ik kan er voor zorgen dat je trilt van binnen en dat je het koud of warm hebt
terwijl iedereen zich normaal voelt.
O ja, ik kan je ook angstig en depressief maken.
Je hebt er niet om gevraagd maar ik heb je uitgekozen.
En goed, ik ben er nu en ik blijf bij jou!

Ik hoor dat je naar een dokter ben gegaan om van mij af te komen,
ha ik rol over de grond, ha lachen, probeer het maar!
Je zult naar heel veel dokters moeten gaan wil je uiteindelijk een keer van me af komen.
Ook zal je volgepropt worden met pillen, slaappillen, energiepillen,
je zult massages krijgen en zal je voor angstig en depressief uitgemaakt worden.
Er zal je verteld worden dat als je je pillen maar netjes neemt en je oefeningen goed doet,
ik weg zal gaan.
Maar het ergste is nog dat je niet serieus genomen zult worden wanneer je
tegen de dokter schreeuwt dat je geen normaal leven meer hebt.

Je familie, vrienden en collega’s zullen allemaal naar je luisteren tot ze het beu zijn
om te horen hoe ik je laat lijden en dat ik een rotziekte ben.
Sommigen zullen zeggen:”oh, je hebt gewoon een rotdag” of ze zeggen:
“Ja je kunt nu eenmaal niet meer alles doen wat je tien jaar geleden wel kon”.
Ze horen niet dat jij dan zegt:”Tien jaar geleden? Tien dagen geleden!”
Ook zullen sommigen achter je rug om gaan praten terwijl jij dan langzaam aan
het gevoel krijgt dat je je zelfrespect aan het verliezen bent.
Je blijft toch proberen, tegen beter weten in, uitleg te geven zodat ze je begrijpen.
Dit is vooral moeilijk wanneer je met een ‘normaal’ persoon in gesprek bent en
je ineens niet meer weet wat je ook weer wilde zeggen.

Ik wil mijn verhaal, ik had gehoopt dat dit geheim kon blijven,
maar je zult er inmiddels zelf ook wel achter zijn, als volgt beëindigen:
De enige van wie je echt begrip en steun zult krijgen om met mij om te kunnen gaan
zijn de mensen die dicht bij je staan en mensen die ook EDS hebben.
Accepteer de minderheid die mij leuk vindt en die wel steun hebben aan andere mensen.

(deze kwam ik een paar keer tegen op internet, de auteur is onbekend, ik heb hem zelf wel een beetje veranderd)

Zo dit was het, ik hoop dat jullie nu iets meer begrijpen over het Ehlers Danlos syndroom, het is zoveel meer dan wat ik hier nu post, maar dit is zowat het belangrijkste, in mijn geval dan toch. Want ieder “geval” is anders, sommige mensen kunnen nog gewoon gaan werken en merken amper dat ze dat hebben, vaak weten ze het niet eens. Anderen zijn aan bed gekluisterd en kunnen zich enkel voortbewegen met een scootmobiel of rolstoel. Er werd de laatste jaren heel wat onderzoek gedaan naar Eds, een wondermiddel bestaat er nog niet… maar wie weet, ooit komt het er mss wel, en mss is dat niet meer van toepassing op onze generatie maar wel op de volgende, en aangezien het genetisch is, gaat de Eds mee zolang mijn stamboom verder groeit.

Bedankt om dit te lezen en moesten jullie nog vragen hebben mag je ze altijd hier als reactie posten, als reactie op de facebookgroep Beautyloveplay of als pb bericht.

Groetjes Britt

 

100 vragen tag

Ik heb een nieuwe soort koffie ontdekt, en aangezien ik er veel te veel van gedronken heb ben ik nog steeds wakker. Ik was wat aan het rondsurfen en kwam de 100 vragen tag tegen.

Ik was bijna klaar met die in te vullen, ik zat net aan de vraag heb je veel geduld en heel toepasselijk zit ik tegen een knopje, en komt er op mijn scherm wordpress ERROR en nu moet ik helemaal herbeginnen. Dus hier gaan we weer.

Ik heb deze Tag overgenomen van https://milaklaver.wordpress.com, de meeste vragen komen van girlscene.nl, de overige heeft milaklaver er zelf bij verzonnen, er staan trouwens heel erg leuke Tags op haar blog.

100 vragen TAG. – MILAKLAVER

Slaap je met de deur open of dicht?

Als mijn dochters bij mij in bed slapen dan is de deur meestal dicht, behalve als het extreem warm is. Als ze op hun eigen kamer slapen is de deur open zodat ik hen direct zou horen, maar ze hebben misschien al 4 keer in hun eigen kamer geslapen sedert kerst dus…

Neem je shampooflesjes mee uit hotels?

Ja, maar ik gebruik ze nooit

Slaap je met dekens ingestopt of de dekens los?

Als ik mijn lakens ververs stop ik de lakens in, daarna niet meer want ik maak mijn bed nooit op (bloos)

Ooit een verkeersbord gestolen?

Nee, de papa van mijn dochters heeft wel eens zo’n flikkerlamp voor wegsignalisatie “gevonden”

Gebruik je vaak post-it’s?

nooit

Knip je weleens bonnen uit terwijl je ze nooit gaat gebruiken?

all the time, alhoewel ik de laatste tijd meer en meer bonnetjes gebruik

Liever aangevallen worden door een beer of door een zwerm bijen?

Ik heb een panische angst voor bijen en wespen, maar ik sta ook niet te springen om met een beer in contact te komen. Maar als ik dan echt moet kiezen dan de bijen, daar heb ik nog een kleine kans om te overleven.

Heb je sproeten?

Ja!

Lach je vaak op foto’s?

Ja, als ik niet weet dat de foto genomen word, een geposeerde foto is een ramp bij mij zoals in 1 oog dicht, andere open, spinazie tussen mijn tanden… ik ben niet fotogeniek nee, ik sta ook niet graag op foto, enkel als ik net van de kapper kom ofo 🙂

Grootste ergenis?

De wachtrij aan de kasse in de aldi, haha nee serieus leugens

Tel je weleens je hoeveelheid stappen op een dag?

Ik heb dit nog nooit gedaan, maar door dit nu te lezen ben ik er wel benieuwd naar en zal ik eens zoeken of er daar een app voor bestaat, want tellen lijkt me nogal moeilijk.

Speel je een instrument?

vroeger dwarsfluit en ik kon ook wel enkele liedjes op een keyboard

Dans je weleens zonder muziek?

Ja, echt super vaak

Kauw je op pennen of potloden?

Vroeger wel, nu steek ik ze wel nog tussen mijn tanden als ik nadenk maar ik kauw niet meer

Favo liedje deze week?

Wish you were here van Pink Floyd

Leukste film?

Deze middag een leuke tekenfilm 2 keer bekeken met mijn oudste dochter, monsters versus aliens. De leukste film voor mij pff ik vind veeeeeel films leuk en ik onthou titels niet zo makkelijk. The wolf of Wallstreet vond ik een goeie en dan Entourage

Stomste film?

Dawn of the dead

Favo food?

momenteel zit ik met een chocotoffverslaving, normaal eet ik liever hartige snacks

mijn favoriet eten voor het moment is knolselderpuree met rookworst

Favo broodbeleg?

scamp-in-look-salade of verse eiersalade

Bedtijd?

Vroeger (tot 2 maanden geleden nog) zat ik nooit voor 2 uur in bed, maar ik geraakte er ook nooit uit, was een zombie overdag, deed vaak dutjes overdag… Nu ga ik meestal met de kids naar boven en ik lees dan nog, maar het gebeurt ook wel dat ik na tien minuten al lig te slapen, ik heb nog steeds moeite met opstaan, maar dat zal wel zo blijven denk ik, maar ik ben veel fitter overdag. Dus tegenwoordig ga ik belachelijk vroeg gaan slapen maar ik vind het goed zo en het is fijn om eindelijk een ritme te hebben.

Ben je lui?

Nee, ik doe gewoon graag niks

Hoeveel talen spreek je?

Nederlands, West-Vloams, redelijk Engels, redelijk Frans, mini-beetje Duits

Waar ben je bang voor?

struisvogels 🙂

Zing je vaak?

Ja, ik ben heel erg blij dat de NIEUWE K3 hype aan het afzwakken is, ik ben die cd namelijk kotsbeu, maar ik zing automatisch mee.

Favo ijssmaak?

Ben en Jerry’s chocolate fudge brownie, karmasutra, oh my Applepie! en dan de clown cornetto’s van de aldi (gewone cornetto’s met clown foto op de doos), dat is pure nostalgie, die at ik bij mijn oma vaak, ik heb er trouwens in de vriezer zitten.

Nike of Adidas?

Vroeger Nike, nu maakt het mij niet uit, ik doe en draag waar ik zin in heb en me comfortabel in voel.

Verliefd?

Mijn hart behoort toe aan de mooiste ster van de hemel.

Thee of koffie?

beide

Kan je goed zwemmen?

Ja, ik heb 2 keer mijn brevet van 1500 meter, ik kan niet zeggen wanneer ik nog eens echt gezwommen heb, ik zit tegenwoordig met Andresje in het peuterbadje.

Ben je geduldig?

NEE (daarnet was het hier dat wordpress crashtte, als het nu weer gebeurt doe ik het niet meer opnieuw want dan is mijn geduld OP)

Ooit een wedstrijd gewonnen?

Jup, iets van big brother, ik won een trui en een gsm cover voor de felbegeerde nokia 3210

Favo kleur?

Pink

Wat staat er nog op je bucketlist?

Heel veel!

Zing je onder de douche.

Nee, aangezien ik een mama ben kan ik niet alleen douchen, naast de douche staan dus steeds 1 tot 3 kinderen die me vanalles moeten vragen :-p

Hoogtevrees?

Een beetje.

Kijk je vaak soaps?

Vroeger keek ik naar familie, alweer nostalgie, met mijn oma, nu ben ik ermee gestopt, het kwam te langdradig. Ik heb wel telenet play en daar heb ik wel al een aantal series op bekeken zoals Entourage

Ben je geabonneerd op een tijdschrift?

Nee, ik kocht vroeger elke week Dag Allemaal, ik keek daar zelf naar uit en nu interesseert mij dat niet meer, ik lees wel veel boeken en blogjes.

Hou je van cactussen?

Nee bah, ik vind dat iets voor saaie mensen 🙂

Favo vakantieland?

maakt niet uit, ik wil zon, zee, strand, all inclusive en zonder gevaar voor ontploffingen en terreur

Meest recente emoji?

🙂

Adidas Superstars?

Toen ik in het tweede middelbaar zat was dit ook erg in de mode, voor de meisjes de witte met rode streepjes, ik had de limited edition, rood met witte streepjes, blinkend lak, afschuwelijk vind ik dat nu, maar toen wou ik hip zijn hé

Vind je school leuk?

Vroeger soms wel, soms niet.

Nu vind ik school niet leuk 🙂 ik heb mijn kinderen liever thuis bij mij.

Kleur haar?

Donkerblond.

Favo kledingwinkel?

thoh voor mezelf koop ik meestal online mijn kleren

Victoria Secret?

nee, mammae :-p 

Links of rechtshandig?

Rechtshandig.

Heb je je huiswerk altijd op tijd af?

mijn huiswerk vroeger wel ja, mijn thuiswerk nu, uhm laat ons zeggen dat ik mijn best doe.

Lees je veel?

Heel veel

Sport je?

Ik heb vroeger eigenlijk altijd gesport, vorige zomer deed ik 3-4 keer per week 4 uur cardio. Ik ben van plan om dit te hernemen maar dan wel rustiger en geen 4 uur per dag.

Favo chocola?

Chocotoff en cote d’or reep met banaan

Tumblr of We Heart It?

say what?

Heb je je kamer netjes?

Het is te zien wat je netjes noemt hé. Ze is vorige week gepoetst dus dat valt wel mee.

Favo stad?

Londen

Beste schoolvak?

Anatomie en cosmetologie

Bad of douche?

Ik heb momenteel geen bad en ik mis dat echt wel, soms ga ik bij mijn ouders eens in bad, lekker lang met een goed boek. 

Bed of bank?

BED!!

Kijk je vaak tv?

Nee, ik zit wel bij de kindjes in de zetel als zij kijken maar dan lees ik meestal.

Pimp je vaak je kamer?

Mijn kamer niet nee, maar ik kan het wel in mijn hoofd steken en dan moet heel de living heringericht worden, ik doe dit een zo een paar keer per jaar.

Lievelingsboek?

Tegenwoordig de boeken van J.D. Robb, psuedoniem van Nora Roberts, reeks politieromans rond Eve Dallas die zich afspelen rond 2060 ongeveer.

Everyday make-up?

nope

Van wie ben je fan?

Channing Tattum 🙂

Slaap je met een knuffel?

Ik slaap met 1,2 of 3 knuffelkindjes

Favo printje?

Alles waar ik me goed bijj voel

Kledingstijl?

als het maar goed zit

Huisdieren?

ja, Thibootje, een chihuahua’ke

Motto of Quote?

beide

Favo doucheproduct?

Ik gebruik heel veel verschillende, geen favoriet, als er iets nieuws uitkomt moet ik kopen en proberen

Hoevaak poets je je tanden per dag?

2 keer per dag.

Welk schoolniveau doe je? 

Ik heb het allemaal gedaan, Latijn, moderne wetenschappen, daarna schoonheidsverzorging en daarna volwassenonderwijs secretariaat-talen, ik ben me aan het oriënteren momenteel om nog iets te gaan studeren

Heb je een vaste pyjama?

Ik slaap meestal in mijn ondergoed, als het heel koud is heb ik een roze onesie met kusjes op van Hunkemöller

Heb je een agenda?

Ja, very old school, maar ik gebruik een echte agenda en niet die op mijn iphone, soms ben ik mijn telefoon ff beu, en dan gebruikt ik hem een paar dagen niet

Wat voor mobiel heb je?

Iphone 5s

Favo plek in huis?

Mijn bed of de hoek van de hoekzetel

Lievelings shirtje?

het bovenste van de stapel

Favo drinken?

Vroeger altijd Cola, nu heb ik een sipwell in huis en drink ik heel vaak water met een vleugje bio muntgrenadine en allerhande gezonde sapjes, meestal soorten ijsthee, maar dan de echte gezonde varianten

Draag je vaak rokjes?

vroeger zomer en winter, nu enkel in de zomer, want ik haat het om koud te hebben

Heb je Netflix?

nee nog steeds niet, ik weet eigenliljk ook niet of dat iets voor mij zou zijn, ik weet zelf niet hoe het werkt, hoeveel het kost, ik ging het ooit eens aanvragen , het was een maand gratis proberen maar dan moest je eerst een visakaart nummer ingeven, ik heb geen visakaart, dus ik heb dan niet verder gekeken. Als er dit iemand leest die het wel heeft, is het de moeite? Ben je er tevreden van?

Favo sieraad?

Een erfstuk van mijn oma

Winter of zomer?

ZOMER!

Heb je een tweede naam?

Lieve

Heb je een geloof?

Ja, ik ben Christen.

Snap of Insta?

vroeger snap en ooit eens een instaccount gemaakt, maar gebruik geen van beide 

Favo beautymerk?

Ik ben niet gehecht aan 1 enkel merk

Waarom ben je begonnen met bloggen?

Omdat ik heel veel blogs lees van andere mama’s en ik me vaak verveelde, ik kan er mijn verhaal in kwijt, soms wel tussen de lijnen door, ik doe het echt heel graag. 

Hoe ziet je kamer er uit?

saai, oud, verkleurd behangpapier, maar ik ga toch verhuizen dus ga ik het niet meer veranderen, het is ook niet zo belangrijk voor mij.

Ben je sportief?

ik kan sportief zijn 🙂

Beauty of fashion?

beide

Zwart of wit?

Allebei!

Favo haarproducten?

die producten van l’oreal van blonde soleil ofzoiets, een spray en een gel, sedert ik die heb hoef ik mijn haar niet meer bij te laten kleuren

Lipstick of lipgloss?

geen van beide, ik ben nog steeds een roker (wel al 75 % afgebouwd) 

Heb je een crush?

Channing Tattum

Geboortedatum?

22-04-1987

Wil je een YT kanaal?

Nee, zegt me niks, ik hou ook helemaal niet van vlogs

Krijg je al fanmail?

Jup, mijn dochter stuurt van op de ipad naar mijn gsm 🙂 En het bedrijf die de maskers van VitaDermologie in België verdeelt heeft me een paar dagen geleden gecontacteerd om me te feliciteren met mijn review van hun maskers. Ze waren blijkbaar op mijn blog terechtgekomen.  Ik had die zelf aangekocht in de apotheek en nu gaan ze me nog maskers opsturen en ook een nieuw product; JUIJ!!!

Koek of snoep?

snoep

Favo youtuber?

geen

Pizzalover?

ja, omdat het makkelijk is 

Gebruik je vaak nagellak?

bij mezelf niet, wel bij mijn dochters

Was dit lang typen?

Viel wel mee, want ik typ erg snel, wel beu dat ik moest herbeginnen.

Wat is je favo vraag van allemaal?

waarom ik begonnen ben met bloggen.

 

 

Ik vraag me nu eigenlijk af of het echt precies 100 vragen waren, maar ik laat het tellen aan iemand anders over.

Nu is het schandalig laat geworden en ga ik slapen.

Tag – 15 dingen die niemand vraagt ByJennie from the Blog


http://www.jenniefromtheblog.com/wp-content/themes/softwind/js/html5.js
Tag – 15 dingen die niemand vraagt – Jennie from the Blog <p><img src=”//b.scorecardresearch.com/p?c1=2&c2=6035634&ns_site=total&nb_01=Sanoma|SBS&nb_02=Sanoma&nb_11=web&nb_29=general” height=”1″ width=”1″ alt=”*”></p>

1. Slaap je met de deuren van je kledingkast open of dicht?
DICHT!!! Het irriteert mij als ze open staan, het zijn schuifdeuren, als er nog 1 openstaat, ja al is het maar 1 cm dan ga ik daar speciaal weer voor uit bed om die dicht te doen.

2. Neem je mini-flesjes shampoo enzo mee uit hotels?
Ja, en eigenlijk gebruik ik die nooit, die slingeren hier dan ergens rond om toch in de vuilnisbak te belanden of de kindjes gebruiken ze om in bad te spelen.

3. Heb je ooit een straatnaam bord gepikt?
Nee

4. Gebruik je to-do lijstjes?
Uhm, ik maak er wel 🙂 Ik probeer ze te gebruiken, het gaat de goede richting uit in ieder geval.

5. Heb je sproeten?
uhu, heel veel, enkel op mijn gezicht, 1 grote op mijn neus en onder mijn wenkbrauw vind ik niet mooi, de rest zijn kleinere.

6. Heb je ooit in de bosjes geplast?
ontelbare keren denk ik, en mijn dochters volgen mij nu op.

7. Hoe groot is je bed?
180cm x 200 cm en ik heb het geluk dat ik er ook in mag slapen van mijn dochters

8. Ben je lui?
Nee 🙂 ik doe gewoon graag niets

9. Is er iets waar je je nu aan irriteert?
jup, een vlieg die hier in de living cirkelt en het feit dat ik telkens vergeet van een nieuwe vliegenmepper mee te brengen als ik ga winkelen.<p><img src=”//b.scorecardresearch.com/p?c1=2&c2=6035634&ns_site=total&nb_01=Sanoma|SBS&nb_02=Sanoma&nb_11=web&nb_29=general” height=”1″ width=”1″ alt=”*”></p>

10. Kauw je op pennen en potloden?
Vroeger wel, nu steek ik ze nog vaak in mijn mond, maar ik bijt ze niet meer stuk. Ik herinner me nog levendig hoe zo’n potlood smaakt als het breekt en je al die brokjes in je mond hebt, bah.

11. Heb je bij de padvinders gezeten toen je klein was?
ik zat bij de KSA

12. Kijk je nog wel eens naar tekenfilms?
Dagelijks, samen met mijn kinderen, ik heb vandaag zelf twee keer naar monsters vs aliens gekeken met mijn oudste dochter.

13. Tel je de treden als je de trap op loopt?
Nee, vroeger wel.

14. Dans je wel eens als er geen muziek te horen is?
Absoluut, om de grappige mama uit te hangen 😀

15. Weet je hoe je het oliepeil van je auto moet checken? 
Ja, dat weet ik, maar ik doe het nooit, daar heb je toch van die waarschuwingslampjes voor.

Morning kiss – een bijzonder moment voor mij alleen.

Ik kreeg een pakketje opgestuurd, wat ik zoiezo altijd al fijn vind, en in dat pakketje zat een cadeautje, nog leuker.

In die mooie geschenkverpakking zaten twee NIEUWE producten, die nog maar pas op de markt zijn van Kneipp.

Ik las iets van mousse en hup Riana en ik naar de lavabo met elk een bus, ik ging mijn handen ermee wassen om de geur te ontdekken en toen ontdekte ik dat het geen zeep was 🙂

Het is in feite een bodylotion maar in de vorm van mousse.

Dit is wat Kneipp er zelf over zegt:

(NIEUW) Body Mousse patchouli en  (NIEUW) Body Mousse morning kiss

PRODUCTVOORDELEN

  • Lichte en luchtige body mousse
  • Verzorgende natuurlijke oliën
  • Hydrateert de huid langdurig
  • Trekt snel in
  • Voelt niet plakkerig aan
  • Voor een huid zo zacht als fluweel
  • Plantaardige werkstoffen
  • Zonder kleurstoffen en conserveringsmiddelen*
  • Zonder paraffine, siliconen en minerale oliën
  • Huidverdraagzaamheid bevestigd door dermatologen

Ik kan werkelijk geen enkel van deze punten tegenspreken. Ik was eigenlijk nogal fan van die bodylotion voor onder de douche (lees:lekker lui), maar meestal was ik al uit de douche voor ik er aan dacht, dus ik gebruikte maar weinig lotion, terwijl ik eigenlijk wel een droge huid heb. Gewone bodylotion heb ik staan in alle geuren en kleuren, maar ik hou niet van het gevoel van die koude lotion aan te brengen nadat je juist afgedroogd bent en dan al bibberend staan wachten tot het in je huid getrokken is. Als ik er dan al eens gebruikt was dat meestal van Mustela of Galenco voor die lekkere babygeur. ❤

Maar ik heb een nieuwe favoriet nu en dat is de Morning Kiss. Wat een heerlijke geur, sinaasappelbloesem en jojobaolie, de geur doet me denken aan exotisch fruit, niet te zoet, ik kan me er de blauwe oceaan en palmbomen al helemaal bij voorstellen en dan hebben we het enkel nog maar over de geur. Als je het product op je hand (of  been, of buik,…) doet is het direct mousse, dus geen zo’n gel die door het wrijven mousse wordt. Heel erg luchtige mousse, het gebruiksgemak is echt top. De mousse is vast genoeg zodat hij niet van je benen op de badkamermat druipt, maar zacht genoeg om heel gemakkelijk te verdelen en uit te smeren. In een grote minuut ben je volledig ingewreven en het trekt echt snel in de huid. Het voelt niet plakkerig of trekkerig aan. Als ik me insmeer ga ik er ook mee over mijn gezicht.

Toen Andresje vorige week in het ziekenhuis lag gebruikte ik de mousse om zijn beentjes te masseren, hij had ook droge huid door die gesteven lakens. Door de massage kwam hij ook tot rust. Toen hij hier deze ochtend toekwam, vroeg hij bijna onmiddelijk voor een massage, hij heeft er 2 gehad vandaag.

Dat was dus over mijn favoriet, dan heb ik ook nog de andere versie gekregen “patchouli” genaamd. Bij deze staat er op voor rust en balans, ik heb hem eigenlijk nog maar 1 keer gebruikt tot nu toe. Deze is niet met jojobaolie maar met sheabutter. De geur doet mij een beetje denken aan een stuk zeep of zo’n witte producten douchegel, niets mis mee, maar die ruikt dus weinig. Deze zou ik dan eerder savonds gebruiken en de andere ’s ochtends omdat deze frisser ruikt.

Is dit product zijn prijs waard? Voor ik keek naar de prijs deed ik eerst een gokje, ik dacht zoiets van 19,99€ of toch op zijn minst 14,99€ maar ze kosten maar 9,99€ het stuk en ikzelf vind dit best goedkoop nu ik het product ken. Er zit trouwens 200 ml in.

 

Zou ik dit product aan iemand aanraden? Zeer zeker, ik ga er zelf eentje cadeau doen aan mijn mama, ik ga voor haar de patchouli geven omdat zij dan weer niet zo voor sterkere geuren is.

Zou ik dit product kopen? Ja, moest de morning kiss morgen op zijn, haal ik zeker een nieuwe (hij is al veel gebruikt en voelt nog altijd even vol, dus ik denk dat hij best wel lang zal meegaan. De patchouli zou ik niet kopen, maar dat is dus zoals al meerdere keren gezegd puur voor de geur.

Deze blog is tot stand gekomen door een samenwerking met bol.com

Roepen of niet?

Ik schreef deze blog eigenlijk gisteren (zaterdagavond/nacht) al maar ben in slaap gesukkeld toen de lettertjes voor mijn ogen gingen dansen. Vandaag opnieuw een dagje bij mijn kleine man doorgebracht, hij is aan de beterhand en mag mss morgen naar huis.

 

 

Ik moest eigenlijk een blog schrijven van een projectje die prachtig kon zijn maar die grandioos mislukt is maar ik laat jullie nog even in spanning. Na een lange dag in het ziekenhuis bij mijn kleinste zieke schatje was ik net alle openstaande programma’s, sitesen afbeeldingen aan het afsluiten om te gaan slapen toen ik volgende site zag…

10 Manieren om kinderen te begeleiden zonder straf

Ik las het snel snel even en ging het opslaan om een andere keer opnieuw te lezen, of om het tijdelijk te vergeten en mij dan af te vragen hoe dat in godsnaam op mijn computer terecht gekomen is.

images

Als ik alleen thuis ben leg ik nooit de radio aan, kijk ik zelden tv, nee, ik geniet van de stilte. Ik weet nu hoe dat komt. Ik roep te veel. Het is begonnen met roepen naar de hond omdat hij niet luisterde, hij luistert eigenlijk nog steeds niet naar mij, wel naar de kinderen, zij roepen niet op de hond…

We (ik denk dat ik niet enkel voor mijzelf mag spreken) denken dat we overtuigender overkomen als we luider gaan praten, we denkten dat we strenger lijken omdat we roepen.

Maar dat klopt niet, we roepen uit onmacht, frustratie, omdat we op dat moment onze emoties niet onder controle hebben.

Wanneer ik roep: ik roep aan de trap dat de meisjes naar beneden moeten komen, terwijl ik dat evengoed gewoon kan zeggen, als ze willen luisteren horen ze het zoiezo.

Ik roep als ik sta te koken, omdat mijn afzuigkap veel lawaai maakt, ik kan evengoed twee meter wandelen tot ik in de living sta en dan op een normale manier praten.  Maar waar ik roep is in feite niet belangrijk. Want als ik zo door blijf gaan ga ik overal moeten beginnen roepen

 Waarom ik roep, dat is de grote vraag.

Ik weet waarom ik roep, ik roep omdat ik wil gehoord worden, omdat ik gefrustreerd ben, uit onmacht, om boven het gekwebbel van de kindjes uit te komen, maar ondertussen roep ik puur  omdat dit een gewoonte geworden is. Ik zal ook heus weer niet de enige zijn. Ik ga even een voorbeeld geven:

Situatie 1: huis is net helemaal opgeruimd want er komt straks bezoek. Ik ben supertrots over hoe netjes het hier is. Straks nog even de cake uit de oven en binnen 15 minuten komen de gasten.

Situatie 2: Mijn huis is een boeltje, het was een drukke week waardoor ik hopeloos achter sta dus ik ben alle producten aan het klaar zetten om met een goed humeur te beginnen kuisen.

De kindjes zitten aan tafel en drinken een glas plakkerige grenadine, plots valt er (zomaar uit het niets) een glas op de grond die nog overvol zat, allemaal plakkerige grenadine, op tafel, op de stoel en op de grond De grenadine plakt in Lucie haar haartjes.

Hoe ga ik reageren?

Ik ga hoogstwaarschijnlijk  roepen van het schrikken, uit onmacht, frustratie, waarom net nu??? Op dat moment voelt het alsof mijn hele dag verpest is. De kans zit erin dat ik ga roepen waarom ze nooit kijken als ze iets doen, dat ik al 100 keer gezegd heb dat een glas niet zo dicht bij de rand van tafel, Lucie zal beginnen wenen omdat het niet express was, Riana zal tegen mij beginnen roepen dat Lucie er niets kon aan doen en dat ze nu weent door mijn schuld, ik ga roepen dat Lucie moet stoppen met wenen, ik ga roepen dat Riana niet mag roepen tegen mij…

 

Misschien een gilletje van het lawaai en de geruststelling dat het maar een glas is en dat de kinderen oke zijn. Daarna krijgen we waarschijnlijk de slappe lach van de grenadine die uit Lucie haar haartjes loopt. Lucie zal gespeeld boos doen. Ik zal zeggen: gelukkig  was het net voor het kuisen en niet erna. Eens we uitgelachen zijn, zullen we samen opruimen en kuisen, ik moet nu al glimlachen als ik denk hoe Lucie daar zou zitten met grenadine die uit haar haartjes drupt. 

 

Gevolgen?

De spanning is voor de rest van de dag te snijden, de kinderen snappen niet waar mijn uitbarsting vandaan kwam, ze zijn nu zelf ook boos. Bij het kleinste misverstandje wordt er weer geroepen.Als de kindjes savonds in bed liggen voelen ze zich schuldig om het kapotte glas ( wat dus niet hoeft) Als ik dan in bed lig voel ik me schuldig omdat ik zo snel boos geworden ben en dat ik staan roepen heb op mijn kinderen. Soms denk ik dan: wat voor een moeder ben ik nu? Ik ben precies een hele dag boos geweest op mijn kinderen. Conclusie: de situatie kon niet voorkomen worden en we gaan allemaal met een rotgevoel gaan slapen en we voelen ons allemaal onbegrepen. 

 

We hebben samen alles opgeruimd en zijn trots op ons werk, want we vormden een (h)echt team. De afdeling breekbare spullen van action blijft gouden zaken doen.

Deze avond was er weer een incidentje. Kort voor het slapengaan vroeg ik aan de meisjes of ze nog iets uit de kast wilden, ze hadden flink gegeten, dus ik bedoelde een snoepje, koekje, chipjes of iets. Geen reactie: ik heb het zo’n 3 keer gevraagd en gewaarschuwd dat ze dan niets meer moesten komen vragen toen het bedtijd was. Waren ze aan het luisteren? Hebben ze mij gehoord? Achteraf bekeken moet ik eerlijk bekennnen dat ik het niet weet, ik was met vanalles tegelijk bezig en dus zelf ook niet aan het luisteren naar mijn kinderen. Toen ik ze naar bed bracht begon Lucie te wenen, ze had nog honger, waarop ik aangaf dat ik het voldoende keren gevraagd had en dat ik ook gezegd had dat ze dan niet moesten afkomen als het bedtijd was. Ik ging dus naar beneden, ik hoorde Lucie wenen en ROEPEN dat ze honger had, ik hoorde Riana ROEPEN dat Lucie haar mond moest houden en dat ze maar een caramel uit mijn nachtkastje moest nemen (ik dacht dat dit mijn geheim was, niet dus) Lucie RIEP toen terug dat ze geen zin had in een caramel, waarop Riana dan weer RIEP dat arme kindjes zouden vechten voor een caramel en als je echt honger hebt eet je alles. En ik… ben naar de gang gegaan en heb aan de trap staan ROEPEN dar ze moesten zwijgen en slapen. Een halfuur later kwam Riana beneden een zakdoekje weggooien, ze was vergeten dat we boven een vuilbak hadden. Achter haar stond Lucie en toen werd ik dus weer boos, want het is morgen school, jullie moeten vroeger slapen… En toen ging Lucie weer wenen want haar been deed pijn van de honger. Uiteindelijk is ze gekalmeerd en heb ik ze weer naar boven gestuurd en ik RIEP dat Riana moest terugkomen, ik had gezien dat ze iets mee smokkelde, een kleurboek en potloden, maar het was ondertussen alweer 21 uur, ze legde de spullen op tafel en stampte de trap om al ROEPEND dat ze hier nooit niks mogen.   DIEPE ZUCHT… hier moet dringend aan gewerkt worden. Morgen maak ik een niet-roepen schema, niet enkel met mijn naam erop, maar de meisjes en kleine broer ook. En dan ga ik proberen uit te zoeken of ze zelf weten waarom we soms zo van de stilte kunnen genieten, of ze zelf merken waar we fout in zittten…

Ik heb daar trouwens al vaker over nagedacht, ook eens naar aanleiding van een blog van Sofie maar toen liep het hier nog niet echt uit de hand dus bij deze:

CHALLENGE ACCEPTED…

TO BE CONTINUED…

Sofie, ik probeer hier op verschillende manieren de link naar jou blog te posten, maar het springt steeds weer weg, mss staat het er 4 keer op, we zien wel, anders mag je mij gerust es laten weten hoe ik dat moet doen.

(blog van een mama waar ik vaak inspiratie of opvoedingstips uit leer)

 

 

 

 

Gelaatsscrub voor luie mensen…

Skin Science

Kruidvat Skin Science biedt innovatieve prefessionele huidverzorgingsproducten. De producten zijn ontwikkeld in samenwerking met wetenschappers, onafhankelijk getest en bewezen effectief. Geproduceerd en ontwikkeld in Zwitserland.

Als er iets nieuws is in de winkel heb ik het vaak moeilijk om er gewoon aan te passeren, ik moet het eens vastnemen, van dichterbij bekijken, als het kan eraan ruiken of voelen.        Dit was een nieuw gamma, de kleur flitste onder de dagverlichting, ik kon niet doorlopen en doen alsof ik het niet gezien had…

IMG_1143

 

 

Ik kocht een Purifying cleansing system, dat lijkt erg “in” te zijn tegenwoordig, rond moederdag stonden de reclameboekjes er vol mee.Volgens kruidvat kan je er mee reinigen en dan bedoelen ze ook echt je make-up afdoen. Je kan er mee masseren, en met verzorgen bedoelen ze dagcrème en serums aanbrengen met het trillende borsteltje. Je hoeft gewoon om de 3 maanden het borsteltje te vervangen. Ik schrok toen ik dit allemaal las (uhm ja ik was toen alweer thuis). Ik kocht dit gewoon als dieptereiniger, een gelaatsscrub voor luie mensen . Want als je daar bvb found de teint mee afneemt, dan zit dat in dat borsteltje alsook bacteriën en dat spoel je ff onder de kraan en dan ga je er dagcrème mee inborstelen??!!  Nee dat lijkt me echt geen goed idee, om al die stappen met één en hetzelfde borsteltje te doen.

Make-up afnemen doe je het best met sponsjes, wegwerpbare doekjes, wattenschijfjes,… Dagcrème insmeren doe je het best met propere handen, dit borseltje zou zoiezo een halve pot in 1 keer opzuigen.

Ik kocht ook de Deep Cleansing Cream uit hetzelfde gamma. Hij ruikt heerlijk, schuimt heerlijk,  is niet agressief. Die kan ik echt aanraden.

Waarvoor ik het gebruik:

Ik draag amper make-up dus deze hoef ik niet te verwijderen, ik reinig mijn gezicht eerst met water. Daarna gebruik ik het borsteltje met Deep Cleansing Cream uit hetzelfde gamma. Ongeveer 20 seconden op elke wang en ongeveer 20 seconden voor voorhoofd, neus en kin. Goed afspoelen met lauwwarm water. En voila je hebt gescrubt in 1 minuut, en er blijft geen boeltje vol kleine pitjes of korreltjes over in de wastafel of aan de spiegel, je handen zijn niet helemaal plakkerig. Dus zoals ik al zei een gelaatsscrub voor luie mensen… zoals ik. Daarna nog een beetje nachtcrème, het helpt om die op je nachtkastje te zetten om die minder snel te vergeten.

Het borsteltje heeft een handig voetje om hem in te zetten, zo blijft hij mooi staan en rolt niet telkens van lavabo… Hij is oplaadbaar, dus geen batterijen (thinking green) en hij is waterdicht. kostprijs: 17.99€ voor de cleanser, 3.99€ voor een navulborsteltje en 2.29€ voor de deep cleansing cream.

is het zijn geld waard? 

ik zou 12.99€ voldoende vinden voor het systeem, het is ten slotte geen A-merk, het is helemaal niet groot en het enige wat het eigenlijk doet is op en neer trillen. 3.99€ voor een navulborsteltje is ok. Voor de crème zou ik zelf 5 € willen geven, er zit 150 ml in en het is 24 maanden houdbaar na opening.

moest het morgen op/kapot zijn, zou ik dan onmiddelijk naar de winkel spurten?

nee voor het systeem, ik zou die enkel nog opnieuw kopen als er een serieuze korting op is, het is gewoon te duur voor wat het eigenlijk is, het doet wel wat ik ervan verwacht.

Ja voor de crème, die zou ik zeker opnieuw kopen, ik zou die ook cadeau geven.